Woensdag 5 augustus, dagbehandeling 4
Yeah, dat was hem dan. Dagbehandeling 4 van de 8. Een mentale mijlpaal!
Hopelijk blijft het voorspoedig gaan en kunnen we aftellen naar de 8e en hopelijk (voorlopig) laatste kuur.
Alle behandelingen zijn ingepland op de oncologie- afdeling op de 5e verdieping, maar net als de vorige keer werd ik de dag ervoor gebeld door de secretaresse van de poli dat de behandeling verplaatst was naar de verpleegafdeling op de 2e verdieping.
Ik verbaasde me zelf door te zeggen dat ik daar niet mee akkoord ging.
Ik wilde graag naar de 5e verdieping, omdat ik daar meer verpleegkundigen ken en ik behoefte had aan hun expertise. Ik werd teruggebeld en meegedeeld dat het ‘na een beetje puzzelen’ toch kon.
En zo belandden we in kamer 10 met uitzicht over Utrecht en De Bilt.
De verpleegkundige die mij was toebedeeld, nam de tijd om de afgelopen periode door te nemen. De bijwerkingen kwamen ter sprake en zij beaamde dat de medicatie (de Panitumumab en de bijhorende antibiotica) bij meerdere mensen voor een branderig gevoel en zelfs een verbrandde huid zorgt. Zelfs door licht dat door een (auto-) ruit komt of als je onder een parasol zit.
Aan het einde van het gesprek gaf ze het advies om vooral in mogelijkheden te blijven denken. En dat ik op zoek op zou kunnen gaan naar binnen- activiteiten.
En dat zegt ze tegen iemand die graag buiten wandelt, fietst, kampeert en in buitenwater zwemt!
Dus mocht je nog leuke binnenactiviteiten weten, die ik op deze zonnige zomerse dagen kan doen: kom maar door 😂
Ik merk ondertussen dat ik de weerstand tegen en twijfel over de behandelingen steeds beter kan laten varen.
Ik ga er van uit dat het ergens goed voor is en ik merk dat mijn lichaam het over het algemeen goed aankan.
Dus heb ik juist in deze periode mezelf een goede tip gegeven:
Probeer elke dag…..
af te sluiten met een lach 😇
Hopelijk blijft het voorspoedig gaan en kunnen we aftellen naar de 8e en hopelijk (voorlopig) laatste kuur.
Alle behandelingen zijn ingepland op de oncologie- afdeling op de 5e verdieping, maar net als de vorige keer werd ik de dag ervoor gebeld door de secretaresse van de poli dat de behandeling verplaatst was naar de verpleegafdeling op de 2e verdieping.
Ik verbaasde me zelf door te zeggen dat ik daar niet mee akkoord ging.
Ik wilde graag naar de 5e verdieping, omdat ik daar meer verpleegkundigen ken en ik behoefte had aan hun expertise. Ik werd teruggebeld en meegedeeld dat het ‘na een beetje puzzelen’ toch kon.
En zo belandden we in kamer 10 met uitzicht over Utrecht en De Bilt.
De verpleegkundige die mij was toebedeeld, nam de tijd om de afgelopen periode door te nemen. De bijwerkingen kwamen ter sprake en zij beaamde dat de medicatie (de Panitumumab en de bijhorende antibiotica) bij meerdere mensen voor een branderig gevoel en zelfs een verbrandde huid zorgt. Zelfs door licht dat door een (auto-) ruit komt of als je onder een parasol zit.
Aan het einde van het gesprek gaf ze het advies om vooral in mogelijkheden te blijven denken. En dat ik op zoek op zou kunnen gaan naar binnen- activiteiten.
En dat zegt ze tegen iemand die graag buiten wandelt, fietst, kampeert en in buitenwater zwemt!
Dus mocht je nog leuke binnenactiviteiten weten, die ik op deze zonnige zomerse dagen kan doen: kom maar door 😂
Ik merk ondertussen dat ik de weerstand tegen en twijfel over de behandelingen steeds beter kan laten varen.
Ik ga er van uit dat het ergens goed voor is en ik merk dat mijn lichaam het over het algemeen goed aankan.
Dus heb ik juist in deze periode mezelf een goede tip gegeven:
Probeer elke dag…..
af te sluiten met een lach 😇