Woensdag 8 juli, dagbehandeling 2
Deze keer was de dagbehandeling, net als alle volgende, op woensdag ingepland. Eerder deze week op maandag naar het lab om bloed te prikken en op dinsdag het gesprek met de arts. Dat was gelukkig telefonisch, zodat die rit naar het UMC ons bespaard bleef.
De bloedwaarden waren goed, dus de arts kon de kuur door laten gaan.
En zo op deze woensdag konden we ons weer melden bij de afdeling oncologie en was ik ingedeeld op, wederom, kamer 11.
Mede door het warme weer en dat mijn huid gevoelig wordt door één soort chemo en antibiotica, was er een flinke huiduitslag te zien onder de pleister die de PICC-lijn moet fixeren.
De kordate verpleegkundige die mij op deze dag was toebedeeld, ondernam meteen actie. Na één telefoontje met het VAS-team, kon ik meteen bij de snelle jongens daar terecht, die de lijn met weerhaakjes konden vastzetten in mijn huid. Ze werken daar lekker doortastend, dus dat was zo gefixt. Dat scheelt flink wat pleister en nu hoeft er enkel een beschermende folie over de insteek van de PICC-lijn. En kan de huid weer herstellen.
Alle infusen liepen goed door. Gaandeweg voel ik me minder lekker worden en dat is ook te zien blijkbaar. Want ik werd Pipsie Langkous genoemd (3 maal raden door wie 😜), omdat ik wat wit wegtrok.
Nadat de capsule met chemo aan de PICC-lijn gekoppeld was, konden we na 4 uurtjes weer huiswaarts. Vrijdag wordt de capsule afgekoppeld door de thuiszorg, die weer gezellig over de vloer komen.
Voorlopig is het wel oppassen met zonlicht, helaas. Ik krijg er echt een rood, schilferig en strak gezicht van, dus dan maar een zonnebril, zonneklep of pet op. Zodat ik toch maar naar buiten kan en kan gaan wandelen, al had ik daar nog niet zo’n puf voor.
Ik merk dat ik even niet zo streng ben voor mezelf.
Het moet wel leuk blijven hè! Tot de volgende 😎
De bloedwaarden waren goed, dus de arts kon de kuur door laten gaan.
En zo op deze woensdag konden we ons weer melden bij de afdeling oncologie en was ik ingedeeld op, wederom, kamer 11.
Mede door het warme weer en dat mijn huid gevoelig wordt door één soort chemo en antibiotica, was er een flinke huiduitslag te zien onder de pleister die de PICC-lijn moet fixeren.
De kordate verpleegkundige die mij op deze dag was toebedeeld, ondernam meteen actie. Na één telefoontje met het VAS-team, kon ik meteen bij de snelle jongens daar terecht, die de lijn met weerhaakjes konden vastzetten in mijn huid. Ze werken daar lekker doortastend, dus dat was zo gefixt. Dat scheelt flink wat pleister en nu hoeft er enkel een beschermende folie over de insteek van de PICC-lijn. En kan de huid weer herstellen.
Alle infusen liepen goed door. Gaandeweg voel ik me minder lekker worden en dat is ook te zien blijkbaar. Want ik werd Pipsie Langkous genoemd (3 maal raden door wie 😜), omdat ik wat wit wegtrok.
Nadat de capsule met chemo aan de PICC-lijn gekoppeld was, konden we na 4 uurtjes weer huiswaarts. Vrijdag wordt de capsule afgekoppeld door de thuiszorg, die weer gezellig over de vloer komen.
Voorlopig is het wel oppassen met zonlicht, helaas. Ik krijg er echt een rood, schilferig en strak gezicht van, dus dan maar een zonnebril, zonneklep of pet op. Zodat ik toch maar naar buiten kan en kan gaan wandelen, al had ik daar nog niet zo’n puf voor.
Ik merk dat ik even niet zo streng ben voor mezelf.
Het moet wel leuk blijven hè! Tot de volgende 😎