Het was een teleurstelling om te moeten horen dat een nieuwe kuur toch nodig is, om de lichte groei en toename van de ziekte een halt toe te roepen. Vorige week hebben we met de oncoloog besproken om voor een zware kuur te gaan (en ik schrijf ‘we’ omdat ik er niet alleen voor sta en zo’n beslissing met het thuisfront afweeg. Voor ons beiden heeft het komende traject weer veel impact). Dus gaan we voor een kuur van 8 dagbehandelingen, telkens om de week. Dat ik uit mijn omgeving verdrietige berichten krijg over agressieve vormen van deze ziekte, heeft ook meegewogen in deze beslissing. Helaas zie ik de noodzaak van deze giftige behandelingen nu wel in. 

En zo gingen we weer. Naar verdieping 5 in het UMC waar we veel vertrouwde gezichten zagen van de verpleegkundigen en ook enkele mede-patiënten. Er is veel bijgekletst en ervaringen gedeeld. Net als ik, zijn er lotgenoten die er van doordrongen zijn dat deze aandoening voor ons ongeneeslijk is. Dat betekent dat je tijdens je leven afscheid moet nemen van wat je graag zou doen en dat je al in een soort rouwproces komt, omdat je je beperkingen onder ogen moet komen. 
Dat deze ‘therapiepauze’, zoals het in de wereld van de oncologie genoemd wordt, in mijn geval 10 maanden geduurd heeft, lijkt uitzonderlijk te zijn. In veel gevallen wordt de chemo na 3 tot 6 maanden weer hervat. 
Het geeft me een goed gevoel dat ik de afgelopen periode vooral als mens en niet als patiënt veel leuke en uitdagende dingen heb mogen doen en heb beleefd. 
Ik dank een ieder die daar aan bijgedragen heeft door middel van goede zorgen, berichtjes, (h)eerlijke gesprekken, kunnen luisteren, leuke uitstapjes, lange wandelingen en voor de belangstelling voor mijn hout-cursus en tijdens mijn vrijwilligerswerk op school. 🙏

Ik besef nu ook dat elke soort chemo zijn eigen bijwerkingen heeft. De Oxaliplatin die ik vorig jaar had, is nu niet nodig. En wat heerlijk is dat, want dat zorgde voor tintelingen, vooral bij kou, en het gevoel van snijdende scheermesjes in je keel bij iets te koud voedsel. Dus ik kan in ieder geval heerlijk veel ijsjes blijven eten deze periode!
Daarentegen heb ik wel een  nieuw middel, als aanvulling op de 2 overige bekende chemo- middelen, dat kan zorgen voor ongewenste haargroei ( vooral lange wimpers en gezichtsbeharing. En nee, dat is niet alleen bij volle maan 😂) en voor huidproblemen. Dus niet in de volle zon en de schaduw opzoeken. 
Ik denk dat ik lekker ‘s nacht naar buiten ga. Slapen op de loungebank onder mijn kampeer- dekbedje. 
Ik vermoed dat de muggen mij toch niet zo lekker vinden nu…
Elk nadeel heb zijn voordeel, niet waar… 😜.
Ik zou zeggen: Keep it cool en maak het aangenaam voor jezelf!
Tot de volgende keer…