4 februari 2026
Afgelopen week hebben we ons weer in het UMC gemeld, voor de 3-maandelijkse controle.
Ook al voel ik me goed, het blijft spannend of de uitslag van de onderzoeken (bloedbeeld en CT-scan) daarbij aansluit.
Het is niet altijd zichtbaar wat zich onder de oppervlakte afspeelt, is mijn ervaring. Daarom spreek ik mezelf dagelijks toe om vooral vertrouwen te hebben in wat mijn lichaam me vertelt en dat lijkt op dit moment een goed verhaal.
Ik hoop dat alle inspanningen (bewegen en fitness, de bioresonantie en fototonen-therapie, verschillende supplementen gebruiken) en ontspanningen (lekker wandelen, rust nemen, maar ook er op uit gaan en bezoek ontvangen) bijdragen aan een goede uitslag. Ik laat het de volgende keer weten!
En bij deze blog een foto van de eerste hoek van het kistje wat ik maak in de vervolgcursus Ambachtelijk Houtbewerken.
Naast het praktische doen, komen er ook zoveel filosofische gedachten bij me op tijdens het bewerken van deze hoek met zwaluwstaarten.
Wat ik zo lastig vind, is om te zien waar het soms niet goed samenvalt, waardoor er geen goede verbinding is (het zit te strak, het zit scheef of er ontstaan gapende kieren).
En als het niet past, dan vraag ik me af: "waar knelt het?", " wat begrijp ik niet goed, waardoor het vastloopt of te los gaat zitten en wat kan ik er aan veranderen?"
Wojoo, dat zijn nog eens mooie reflecterende gedachten, niet😅? En zo toepasbaar in het dagelijks leven....
Maar zoals er in de cursus gezegd wordt: "een snelle meubelmaker is een langzame meubelmaker". (Wow, weer zo'n uitspraak! En trouwens haal het tijdens de cursus niet in je hoofd om het woord 'timmerman' te gebruiken in plaats van meubelmaker...)
En werkelijk; er gaat nog weleens iets mis, wanneer er juist even snel iets afgemaakt wordt.
Dus de tijd nemen, checken, bijsturen, nog eens checken en kijken waar het knelt. Dat is wat helpt.
En soms met iets minder genoegen nemen, omdat het past en het een goede ervaring was om het de volgende keer net iets beter te kunnen doen.
Zoals op de foto hierboven...
En nu nog 3 hoeken te gaan en 3 kansen om het steeds weer beter te doen!
Maar naast dit filosofische gemijmer is er ook ruimte voor wat lossigheid tijdens de cursus en wordt er weleens een deuntje gefloten of gezongen.
Het moet natuurlijk wel een beetje leuk blijven. En uiteindelijk een leuk resultaat opleveren.
Ook hiervan houd ik jullie op de hoogte!
Tot de volgende blog 👋
Ook al voel ik me goed, het blijft spannend of de uitslag van de onderzoeken (bloedbeeld en CT-scan) daarbij aansluit.
Het is niet altijd zichtbaar wat zich onder de oppervlakte afspeelt, is mijn ervaring. Daarom spreek ik mezelf dagelijks toe om vooral vertrouwen te hebben in wat mijn lichaam me vertelt en dat lijkt op dit moment een goed verhaal.
Ik hoop dat alle inspanningen (bewegen en fitness, de bioresonantie en fototonen-therapie, verschillende supplementen gebruiken) en ontspanningen (lekker wandelen, rust nemen, maar ook er op uit gaan en bezoek ontvangen) bijdragen aan een goede uitslag. Ik laat het de volgende keer weten!
En bij deze blog een foto van de eerste hoek van het kistje wat ik maak in de vervolgcursus Ambachtelijk Houtbewerken.
Naast het praktische doen, komen er ook zoveel filosofische gedachten bij me op tijdens het bewerken van deze hoek met zwaluwstaarten.
Wat ik zo lastig vind, is om te zien waar het soms niet goed samenvalt, waardoor er geen goede verbinding is (het zit te strak, het zit scheef of er ontstaan gapende kieren).
En als het niet past, dan vraag ik me af: "waar knelt het?", " wat begrijp ik niet goed, waardoor het vastloopt of te los gaat zitten en wat kan ik er aan veranderen?"
Wojoo, dat zijn nog eens mooie reflecterende gedachten, niet😅? En zo toepasbaar in het dagelijks leven....
Maar zoals er in de cursus gezegd wordt: "een snelle meubelmaker is een langzame meubelmaker". (Wow, weer zo'n uitspraak! En trouwens haal het tijdens de cursus niet in je hoofd om het woord 'timmerman' te gebruiken in plaats van meubelmaker...)
En werkelijk; er gaat nog weleens iets mis, wanneer er juist even snel iets afgemaakt wordt.
Dus de tijd nemen, checken, bijsturen, nog eens checken en kijken waar het knelt. Dat is wat helpt.
En soms met iets minder genoegen nemen, omdat het past en het een goede ervaring was om het de volgende keer net iets beter te kunnen doen.
Zoals op de foto hierboven...
En nu nog 3 hoeken te gaan en 3 kansen om het steeds weer beter te doen!
Maar naast dit filosofische gemijmer is er ook ruimte voor wat lossigheid tijdens de cursus en wordt er weleens een deuntje gefloten of gezongen.
Het moet natuurlijk wel een beetje leuk blijven. En uiteindelijk een leuk resultaat opleveren.
Ook hiervan houd ik jullie op de hoogte!
Tot de volgende blog 👋