Dinsdag 18 maart: dagbehandeling 9, maar geen kuur
Op deze dag was een korte kuur gepland (wel infuus, maar zonder de 2 zware cytostatica Irinotecan en Oxaliplatin) en het gesprek met de oncoloog.
Vorige week was er een CT scan gemaakt en de uitslag werd vandaag besproken.
Het wordt een beetje eentonig om te vertellen, maar de scan liet weer weinig verandering zien. Er is geen groei van tumorcellen, maar ook geen afname. De situatie wordt bestempeld als 'stabiel' en dat vraagt om een onderhoudsdosering met chemo.
Die onderhoudsdosering stond al gepland voor vandaag, maar gisteren had ik spontaan de dagbehandeling afgezegd. Geen kuur, geen behandeling vandaag.
Of dat verstandig is, weet ik niet. Maar het voelde niet goed voor mijn lijf. Ik had het gevoel dat er eerst wat puin geruimd moet worden, zowel mentaal als fysiek. Het lijkt of mijn lichaam geen tijd heeft om op te ruimen, wat opgeruimd moet worden. Eigenlijk misschien wel zoals op de scan te zien is....
De oncoloog noemde in een mooie volzin dat zo'n kuur voor onderhoud goed verdragen wordt door de meeste patiënten voor langere perioden, van maanden tot een jaar.
Dat is waar ik wel van schrok. Zolang nog? Wordt dat mijn nieuwe "way of life"? Ik vind dat echt ongelooflijk, hoor. Daar heb ik in mijn hoofd nog een slag in te maken.
De volgende kuur staat gepland op 1 april. Vanaf die tijd gaan we er dus weer tegenaan. Met om de week (dus 1x per 2 weken) een dagbehandeling met de onderhoudskuur met Bevacizumab (doelgerichte therapie als infuus op de afdeling) en de capsule met 5-FU (chemo-therapie dat thuis verder inloopt).
Ik zit nog met veel vragen, die ik gaandeweg zal opschrijven, om de volgende keer te bespreken met de oncoloog. Er is nog veel onduidelijk of moeilijk te bevatten voor me. En als je me een beetje kent, weet je dat ik me niet zomaar bij situatie neerleg. Dat kan ik pas na een goede onderbouwing.
Ik heb me voorgenomen om me de komende week te focussen op herstel: conditie opbouwen, van de zon genieten en vooral proberen te ontspannen. Leve de lente!
Vorige week was er een CT scan gemaakt en de uitslag werd vandaag besproken.
Het wordt een beetje eentonig om te vertellen, maar de scan liet weer weinig verandering zien. Er is geen groei van tumorcellen, maar ook geen afname. De situatie wordt bestempeld als 'stabiel' en dat vraagt om een onderhoudsdosering met chemo.
Die onderhoudsdosering stond al gepland voor vandaag, maar gisteren had ik spontaan de dagbehandeling afgezegd. Geen kuur, geen behandeling vandaag.
Of dat verstandig is, weet ik niet. Maar het voelde niet goed voor mijn lijf. Ik had het gevoel dat er eerst wat puin geruimd moet worden, zowel mentaal als fysiek. Het lijkt of mijn lichaam geen tijd heeft om op te ruimen, wat opgeruimd moet worden. Eigenlijk misschien wel zoals op de scan te zien is....
De oncoloog noemde in een mooie volzin dat zo'n kuur voor onderhoud goed verdragen wordt door de meeste patiënten voor langere perioden, van maanden tot een jaar.
Dat is waar ik wel van schrok. Zolang nog? Wordt dat mijn nieuwe "way of life"? Ik vind dat echt ongelooflijk, hoor. Daar heb ik in mijn hoofd nog een slag in te maken.
De volgende kuur staat gepland op 1 april. Vanaf die tijd gaan we er dus weer tegenaan. Met om de week (dus 1x per 2 weken) een dagbehandeling met de onderhoudskuur met Bevacizumab (doelgerichte therapie als infuus op de afdeling) en de capsule met 5-FU (chemo-therapie dat thuis verder inloopt).
Ik zit nog met veel vragen, die ik gaandeweg zal opschrijven, om de volgende keer te bespreken met de oncoloog. Er is nog veel onduidelijk of moeilijk te bevatten voor me. En als je me een beetje kent, weet je dat ik me niet zomaar bij situatie neerleg. Dat kan ik pas na een goede onderbouwing.
Ik heb me voorgenomen om me de komende week te focussen op herstel: conditie opbouwen, van de zon genieten en vooral proberen te ontspannen. Leve de lente!