Dinsdag 20 oktober 2026
Precies een week geleden brachten we een bezoek aan de oncoloog om de uitslag van de CT-scan te bespreken, die een week na kuur 8 gemaakt was.
Ik zou nu de tekst van blog 40 (eind augustus 2025) kunnen kopiëren en hierin kunnen plakken.
Een zelfde soort uitslag dus. En een zelfde diagnose. En een zelfde uitzicht op therapiepauze.
Oftewel; de geschiedenis herhaalt zich. Alsof ik in een soort ‘looping’ zit…
Er zijn geen nieuwe plekken bijgekomen en er is geen groei te zien, ten opzichte van juni van dit jaar.
Dat is heel erg goed nieuws en het geeft aan dat de kuur goed gewerkt heeft, volgens de oncoloog.
Dat ik toch even in tranen was, kwam doordat ik nogsteeds stiekem hoop dat de tumorcellen weg zijn.
Het was een zware kuur, dus het was een flinke klap erop en …. Foetsie! Weg met die tumorcellen. Dacht ik dan.
Maar dat is niet zo en zo gaat het ook niet worden.
Dus even schakelen en dankbaar zijn dat dit het hoogst haalbare resultaat voor nu is.
En dankbaar kan ik zeker zijn, want ik voel me gezegend dat de ziekte zich niet uitgebreid heeft en ik voel me al weer wat fitter worden.
Op mijn steeds dunner wordende haar na, de vermoeidheid en mijn huidproblemen (nu vooral handen en voeten), voel ik me best oké.
Op de vraag welke invloed ik zelf nog zou kunnen hebben op dit proces, gaf de oncoloog aan dat ik vooral moet blijven bewegen (hee, hebben we dat niet eerder gehoord?! 😉) en vooral wandelen schijnt goed te zijn.
Oja, een het innemen van vitamine D is aan te raden (inmiddels heb ik via de ‘complementaire’ therapeut een pakhuis vol met supplementen met, naast inderdaad vitamine D, ook multivitaminen, vitamine C, paardenbloementhee en capsules met omega-3 vetzuren).
Met de oncoloog heb ik wel besproken dat ik de multivitaminen gebruik en de vitamine C dagelijks inneem.
Ze vertelde dat het gebruik van deze middelen niet bij mensen onderzocht is en is dus niet wetenschappelijk bewezen dat het goed is.
Maar ze gaf haar goedkeuring om dat naast de chemo te gebruiken.
Waarbij ik dan denk: “ wat niet bewezen is, wil niet zeggen dat het niet werkt, dus wel het proberen waard.”
Het was opvallend dat mijn bloedwaarden erg goed waren na 8 kuren. Dat zag ze niet vaak bij haar patiënten, zei de oncoloog.
En dan heb ik stiekem het gevoel dat die supplementen toch stevig bijdragen aan mijn herstel.
En dat ga ik nodig hebben in de therapiepauze.
Want, zoals ooit eerder al beschreef, ik hoop dat dit een heeele lange therapiepauze gaat worden.
In ieder geval zijn de volgende onderzoeken in de loop van januari 2027.
En dat klinkt heeeeel ver weg, want dat is pas volgend jaar!!😃
Ik hou jullie de komende tijd op de hoogte, zo’n beetje om de 3 weken denk ik. Tot de volgende! 🍁
Ik zou nu de tekst van blog 40 (eind augustus 2025) kunnen kopiëren en hierin kunnen plakken.
Een zelfde soort uitslag dus. En een zelfde diagnose. En een zelfde uitzicht op therapiepauze.
Oftewel; de geschiedenis herhaalt zich. Alsof ik in een soort ‘looping’ zit…
Er zijn geen nieuwe plekken bijgekomen en er is geen groei te zien, ten opzichte van juni van dit jaar.
Dat is heel erg goed nieuws en het geeft aan dat de kuur goed gewerkt heeft, volgens de oncoloog.
Dat ik toch even in tranen was, kwam doordat ik nogsteeds stiekem hoop dat de tumorcellen weg zijn.
Het was een zware kuur, dus het was een flinke klap erop en …. Foetsie! Weg met die tumorcellen. Dacht ik dan.
Maar dat is niet zo en zo gaat het ook niet worden.
Dus even schakelen en dankbaar zijn dat dit het hoogst haalbare resultaat voor nu is.
En dankbaar kan ik zeker zijn, want ik voel me gezegend dat de ziekte zich niet uitgebreid heeft en ik voel me al weer wat fitter worden.
Op mijn steeds dunner wordende haar na, de vermoeidheid en mijn huidproblemen (nu vooral handen en voeten), voel ik me best oké.
Op de vraag welke invloed ik zelf nog zou kunnen hebben op dit proces, gaf de oncoloog aan dat ik vooral moet blijven bewegen (hee, hebben we dat niet eerder gehoord?! 😉) en vooral wandelen schijnt goed te zijn.
Oja, een het innemen van vitamine D is aan te raden (inmiddels heb ik via de ‘complementaire’ therapeut een pakhuis vol met supplementen met, naast inderdaad vitamine D, ook multivitaminen, vitamine C, paardenbloementhee en capsules met omega-3 vetzuren).
Met de oncoloog heb ik wel besproken dat ik de multivitaminen gebruik en de vitamine C dagelijks inneem.
Ze vertelde dat het gebruik van deze middelen niet bij mensen onderzocht is en is dus niet wetenschappelijk bewezen dat het goed is.
Maar ze gaf haar goedkeuring om dat naast de chemo te gebruiken.
Waarbij ik dan denk: “ wat niet bewezen is, wil niet zeggen dat het niet werkt, dus wel het proberen waard.”
Het was opvallend dat mijn bloedwaarden erg goed waren na 8 kuren. Dat zag ze niet vaak bij haar patiënten, zei de oncoloog.
En dan heb ik stiekem het gevoel dat die supplementen toch stevig bijdragen aan mijn herstel.
En dat ga ik nodig hebben in de therapiepauze.
Want, zoals ooit eerder al beschreef, ik hoop dat dit een heeele lange therapiepauze gaat worden.
In ieder geval zijn de volgende onderzoeken in de loop van januari 2027.
En dat klinkt heeeeel ver weg, want dat is pas volgend jaar!!😃
Ik hou jullie de komende tijd op de hoogte, zo’n beetje om de 3 weken denk ik. Tot de volgende! 🍁