Dinsdag 16 december 2025: Dat snijdt hout…
Gisteren heb ik de basiscursus Ambachtelijk Houtbewerken afgerond. Met hoofdletters getypt, want het was me een traject. Het omvatte 16 maandagavonden van 3 uur.
De eerste avond dat ik ging, was 2 weken na de laatste chemokuur en de dag voor het gesprek met de arts om te bespreken dat we geen kuur meer zouden doen. We zouden voorlopig aankijken hoe het ging en ik zou onder controle blijven.
Ook al wist ik toen niet of ik de cursus aan zou kunnen, had ik toch de behoefte om iets te doen wat me afleiding zou geven in de maanden waarin niet wist wat ik kon verwachten en hoe alles zou lopen.
En nu is het half december.. En voel ik me trots dat ik de cursus heb afgerond en ben ik dankbaar dat ik me in de afgelopen periode steeds beter en sterker ben gaan voelen. Zo goed zelfs dat ik de vervolgcursus van 12 weken er nog achteraan ga doen!
De eerste twee maanden van de basiscursus voelde als zwoegen; ik had nog last van pijnlijke voeten en tintelende vingers.
En buiten dat ben ik sowieso linkshandig en lijk ik soms over niet één, maar twee linkerhanden te beschikken…😂, dus het ging niet echt vanzelf.
Soms had ik het gevoel dat ik er ‘geen hout’ van kon 😉, maar toch was het fijn om door te gaan, opnieuw te proberen en met goede moed de week er op weer te gaan.
Ik heb niet alle werkstukken afgekregen, maar ik ben toch blij met mijn zelfgemaakte houten hamer, zwaluwstaartmal en de futselplank.
Enkele lijstjes met verbindingen moet ik nog afmaken, maar ik ben sinds mijn verjaardag goed gesponsord en voorzien van de beste gereedschappen, dus thuis kan ik ook enigszins aan de slag.
Wat ik zo bijzonder vind, is dat het werken met hout echt moeite kost en vaardigheid vereist. Je kunt het niet even snel doen en je moet er de tijd voor nemen. Of zoals een mede-cursist, die in het dagelijks leven ambachtelijk smid is, zei; “hout is onverbiddelijk, met metaal kun je nog wel een foutje maken. “
Maar door te oefenen leer je het materiaal kennen en leer je er van houden, heb ik gemerkt.
In de laatste lessen hebben we vooral aan zwaluwstaartverbindingen gewerkt: er werd door de hele groep gezwoegd en soms zachtjes gevloekt en we merkten; ‘1 zwaluwstaart maakt nog geen zomer’.
Maar wat ik vooral geleerd, en zelf ontdekt heb, is dat alles moet kloppen om verbindingen te maken.
Het klopt pas als het goed past en dan ontstaat er verbinding.
En met deze filosofische gedachte wil ik afsluiten en iedereen liefdevolle en ontspannen Kerstdagen wensen.
En alvast een goede start van het nieuwe jaar.
Gelukkig weer een nieuwjaar! 🎆
Tot dan!
De eerste avond dat ik ging, was 2 weken na de laatste chemokuur en de dag voor het gesprek met de arts om te bespreken dat we geen kuur meer zouden doen. We zouden voorlopig aankijken hoe het ging en ik zou onder controle blijven.
Ook al wist ik toen niet of ik de cursus aan zou kunnen, had ik toch de behoefte om iets te doen wat me afleiding zou geven in de maanden waarin niet wist wat ik kon verwachten en hoe alles zou lopen.
En nu is het half december.. En voel ik me trots dat ik de cursus heb afgerond en ben ik dankbaar dat ik me in de afgelopen periode steeds beter en sterker ben gaan voelen. Zo goed zelfs dat ik de vervolgcursus van 12 weken er nog achteraan ga doen!
De eerste twee maanden van de basiscursus voelde als zwoegen; ik had nog last van pijnlijke voeten en tintelende vingers.
En buiten dat ben ik sowieso linkshandig en lijk ik soms over niet één, maar twee linkerhanden te beschikken…😂, dus het ging niet echt vanzelf.
Soms had ik het gevoel dat ik er ‘geen hout’ van kon 😉, maar toch was het fijn om door te gaan, opnieuw te proberen en met goede moed de week er op weer te gaan.
Ik heb niet alle werkstukken afgekregen, maar ik ben toch blij met mijn zelfgemaakte houten hamer, zwaluwstaartmal en de futselplank.
Enkele lijstjes met verbindingen moet ik nog afmaken, maar ik ben sinds mijn verjaardag goed gesponsord en voorzien van de beste gereedschappen, dus thuis kan ik ook enigszins aan de slag.
Wat ik zo bijzonder vind, is dat het werken met hout echt moeite kost en vaardigheid vereist. Je kunt het niet even snel doen en je moet er de tijd voor nemen. Of zoals een mede-cursist, die in het dagelijks leven ambachtelijk smid is, zei; “hout is onverbiddelijk, met metaal kun je nog wel een foutje maken. “
Maar door te oefenen leer je het materiaal kennen en leer je er van houden, heb ik gemerkt.
In de laatste lessen hebben we vooral aan zwaluwstaartverbindingen gewerkt: er werd door de hele groep gezwoegd en soms zachtjes gevloekt en we merkten; ‘1 zwaluwstaart maakt nog geen zomer’.
Maar wat ik vooral geleerd, en zelf ontdekt heb, is dat alles moet kloppen om verbindingen te maken.
Het klopt pas als het goed past en dan ontstaat er verbinding.
En met deze filosofische gedachte wil ik afsluiten en iedereen liefdevolle en ontspannen Kerstdagen wensen.
En alvast een goede start van het nieuwe jaar.
Gelukkig weer een nieuwjaar! 🎆
Tot dan!